Home Medisch CURCUMA LONGA

CURCUMA LONGA

82

Geelwortel

CURCUMA LONGA is een gemakkelijke plant om te starten in hydrocultuur – verse, gezonde wortelstokken kunnen worden gekocht bij winkels of Aziatische supermarkten en kunnen worden geplaatst in een vochtig hydrocultuurmedium zoals kokosvezel bij 25 tot 30C. De knobbelige knoppen op de wortelstok zullen uitgroeien tot verse, nieuwe scheuten met wortels die zich vanuit de wortelstok ontwikkelen. Als de omstandigheden warm genoeg zijn, zullen gemberplanten een groot aantal scheuten en een groeiend wortelstelsel van dikke, vlezige wortelstokken produceren, wat 12 tot 18 maanden duurt voordat de eerste oogst van grote wortelstokken kan plaatsvinden. De planten kunnen het beste worden opgestapeld naarmate de wortelstokken zich ontwikkelen – door meer groeimedium rond de basis van de plant toe te voegen, worden de opbrengsten en kwaliteit van het geoogste product verhoogd. Voedingsoplossingen voor algemene doeleinden bij een EC van 2,2 tot 2,6 kunnen worden toegepast, maar het gebruik van een vrucht- of bloemsamenstelling bij een hogere EC lijkt te helpen bij het versterken van het smaakprofiel van de wortelstokken.

Curcuma, omdat het een wortelgewas is, heeft het een stevig substraatmedium nodig om te groeien en groeit goed in bodemloze media zoals cocopeat. We hebben met succes wortelgewassen geteeld zoals aardappel, gember, tafelradijs, etc. in een grondloze mix van kokos en kleikorrels. Maar gesteriliseerde perliet, vermiculiet, kokosvezel of steenwol kunnen in principe ook. Stukken wortelstok worden in een ondiepe schaal tot een diepte van ongeveer twee centimeter in het groeisubstraat geduwd met zichtbare knoppen naar boven gericht. De bak kan dan het beste op een verwarmde voortplantingsmat of pad worden geplaatst om de snelheid van scheutvorming te versnellen. Ideale temperaturen rond de wortelstokstukken liggen in dit stadium rond 30c in de groeimedia. Knoppen moeten binnen twee tot vier weken beginnen te zwellen en langs de zijkanten van de wortelstokken groeien, en als ze tevoorschijn komen, zullen zich jonge wortels vormen rond de basis van de scheut.

Waarom Curcume longa in hydroponics

De voedingsindustrie gebruikt vaak kunstmatige kleurstoffen om de oorspronkelijke kleur van verwerkte en opgeslagen producten te behouden, omdat kleur een kenmerk is dat van doorslaggevende invloed is op de voorkeur van de consument om voedsel te kopen. De publieke opinie is zeer gevoelig voor het gebruik van kunstmatige toevoegingen en geeft vanwege hun gezondheids- en voedingskenmerken de voorkeur aan natuurlijke kleurstoffen. De meeste natuurlijke kleurstoffen zijn echter gevoelig voor pH, warmte, zonlicht, zuurstof en zijn slecht oplosbaar in water.  En geelwortel heeft deze natuurlijke kleurstof en de vraag is of je dit kunt verhogen. Aan de andere kant, alleen al uit onderzoeken van de laatste vijf jaar is gebleken dat Curcuma longa meer dan zeshonderd eigenschappen bezit die goed zijn voor onze gezondheid. Vooral de stof curcumine. Er zijn meer dan 2800 wetenschappelijke publicaties over de effecten van de inhoudsstof curcumine betreffende een breed scala aan ziekten te vinden. Er vinden interessante ontwikkelingen plaats op het gebied van toedieningsvormen, waardoor we de voordelen van dit waardevolle kruid steeds beter kunnen benutten. Een van de problemen die verband houden met de curcuma-teelt is dat het gehalte aan curcumine, vluchtige componenten en olie varieert met omgevingsfactoren die de economische waarde van het gewas beïnvloeden. En Hydroponics kan dit sowieso voorkomen.

Verbetering

Een onderzoek ” Salinity alters curcumin, essential oil and chlorophyll of turmeric (Curcuma longa L.). Mostajeran A1, Gholaminejad A1, Asghari G2” , in Iran naar het effect van zout op de teelt van kurkuma gaf enge hoop.  Wortelstokken werden geplant in kokos en perliet voor ontkieming. Vervolgens werden uniform gekiemde wortelstokken overgebracht naar hydrocultuur met Hoagland’s oplossing. Twee maanden oude planten werden gedurende twee maanden blootgesteld aan zoutgehalte (0, 20, 60 en 100 mM NaCl). Vervolgens werd het drooggewicht van verschillende plantendelen, chlorofyl, curcumine en essentiële oliecomponenten van kurkuma bepaald. Het resultaat gaf aan dat de vermindering van het droge gewicht bij 100 mM NaCl respectievelijk 191%, 141%, 56%, 30% in blad, stengel, wortel en wortelstok was (dit is bijna gelijk aan 6,9, 2,87, 0,34 en 0,23 mg). Door deze toevoeging was de curcumine van de wortelstok, vier maanden oude plant versus drie maanden, bijna vijfvoudig voor 0 mM NaCl en tweevoudig voor 100 mM NaCl als gevolg van een maand vertraging in de oogst. Een laag zoutgehalte heeft een positief effect bij de productie van curcumine, maar een hoger zoutgehalte (hoger dan 60 mM) had een negatief effect en veroorzaakte een vermindering van 24% van curcumine in vergelijking met controleplanten.

De reden hiervan Stress

Zoutgehalte-stress heeft een nadeliger effect op het droge gewicht van blad en pseudo-stengel van kurkuma-planten in vergelijking met wortel- en wortelstokken, evenals bladgroen vooral chlorofyl a. Ondertussen lieten zelfs bij een zoutgehalte van 100 mM de wortel en de wortelstok geen significante vermindering van hun drooggewicht zien. Dit kan worden toegeschreven aan de hoge hoeveelheid curcumine-metabolieten in wortelstokken, of zelfs als gevolg van een toename van hun hoeveelheden onder matige zoutgehaltestress, wat het stress-effect door zijn antioxiderende eigenschappen vermindert. Als totale curcumine van wortelstok van planten wordt beschouwd als de totale productie van curcumine, dan zou het zoutgehalte zijn effect anders laten zien. In ons geval zou de totale curcumine verkregen uit één plant 0,06, 0,09, 0,13 en 0,09 mg / plant zijn, wat gelijk is aan curcumine-concentraties van 400, 546, 573, 283 (%, mg / gDW) voor 0, 20, 60 en 100 mM Natriumchloride, respectievelijk. Dit betekent dat, hoewel een laag zoutgehalte niet bevorderlijk is voor de groei van planten, het een voordeel is voor de productie van curcumine.

Traditioneel gebruik

Het gebruik van curcuma gaat zeker 4000 jaar terug in de tijd en is daar terug te vinden in de Vedische cultuur. Het zou reinigend werken en helpen tegen spijsverteringsproblemen, koorts, infecties, artritis en leverkwalen. We hebben het hier dan specifiek over Curcuma longa. Want curcuma is een product van de wortelstok van de plant genaamd Curcuma longa. Deze plant behoort tot de Zingiberaceae of gemberfamilie die bestaat uit zo’n 130 soorten, waaronder de genera Curcuma en Curcuma longa. Enkele andere belangrijke soorten zijn: C. aromatica, C. caesia, C. zedoaria en C. comosa. De Nederlandse naam is geelwortel, maar we kennen het ook onder de namen: curcuma of kurkuma, tamoe lawak, curcumine, kunjit, turmuric, koenjir en op verpakkingen als de kleurstof E100. We kennen geelwortel vooral omdat het in veel landen in de keuken wordt gebruikt, in Nederland voornamelijk als bestanddeel in kerrie. Het is hierbij verantwoordelijk voor de specifieke gele kleur. In de meeste landen wordt het gezien als ‘armeluissaffraan’, een goedkoop alternatief voor het veel duurdere saffraan (meeldraden van bloemen) waarmee je de rijst ook geel krijgt.

Farmacologie

De farmacologische eigenschappen van curcuma worden toegeschreven aan een aantal chemische bestanddelen van de plant. Er zijn meer dan honderd verschillende componenten uit curcuma geïsoleerd. De twee belangrijkste groepen zijn curcuminoïden en curcuma-olie. Deze inhoudsstoffen hebben het grootste effect op onze gezondheid.

Curcuminoïden zijn de belangrijkste onderdelen van curcuma, die grotendeels verantwoordelijk zijn voor de geneeskrachtige eigenschappen. Er zijn drie curcuminoïden: curcumine, demethoxycurcumine en bisdemethoxycurcumine.

Curcumine (diferuloymethane) is de meest actieve component van curcuma en de biologische activiteiten daarvan zijn veel onderzocht. De primaire functie van de curcuminoïden is dat ze dienen als antioxidant. Ook is het deze stof die de prachtige geeloranje kleur aan het kruid geeft. De meeste curcumasoorten hebben 4-6% curcuminoïden van het droog gewicht. Curcumine alleen vormt 2-5% van de wortelstok.

Curcuma-olie (turmeric essentiële olie) bestaat uit een aantal aromatische (carbon ringstructuur) verbindingen: d-α-phellandreen, d-sabineen, cinol, borneol, zingibereen sesquiterpenen, zoals germacrone; termerone; ar – (+) -, α- en β-termerones; β-bisaboleen; α-curcumene; zingibereen; β-sesquiphellanderene; bisacurone en curcumenone. De verbindingen in curcuma-olie die verantwoordelijk zijn voor het aroma zijn: turmeron, arturmerone en zingibereen. Het grote voordeel van de toepassingen van turmeric essentiële olie is dat het oraal kan worden ingenomen of uitwendig kan worden gebruikt. Maar zoals met alle essentiële oliën moet je wel voorzichtig zijn. Het is een zeer sterke, geconcentreerde olie die reacties kan veroorzaken. Daarom wordt aanbevolen per keer niet meer dan vijf druppels curcuma-olie oraal in te nemen. Je kunt het het beste innemen met water, thee of honing. De werking is echter niet bewezen terwijl dit van het poeder wel het geval is.

Zinvol gebruik

Curcuma wordt in verschillende formuleringen op de markt gebracht, zoals op basis van nanodeeltjes, liposomale inkapseling, emulsies, capsules, tabletten en poeder. Dat is niet voor niets, want de vorm van de curcumine is zeer belangrijk wanneer het gaat om de mate van absorptie en de werkzaamheid. De gewone curcumine heeft een lage biologische beschikbaarheid omdat slechts een fractie hiervan ontsnapt aan de inactivatie in de lever. Daardoor  is vaak een zeer hoge dagdosering nodig. Daarnaast leveren niet alle curcuminesupplementen de bioactieve curcumine af aan het bloed. Veel gewone curcuminesupplementen leveren inactieve curcuminemetabolieten (zoals curcumineglucuronide) die een minder lange halfwaardetijd hebben en hun werking in het lichaam dus minder lang en goed kunnen uitoefenen. Ook worden ze niet goed geabsorbeerd door de weefsels en hebben ze een lage biologische beschikbaarheid. Ze worden voortijdig in de lever en darm omgezet in inactieve metabolieten. Verder is het gebruik van curcuma via voeding ook niet erg zinvol. Want curcumine kan niet goed tegen licht, water en zuurstof en ook het koken bevordert de werkzaamheid niet. Dus de kern van het gebruik van curcumine is om te achterhalen wat de beste wijze van gebruik is.

Waarom heeft curcuma een lage biologische beschikbaarheid?

De belangrijkste factoren die de biologische beschikbaarheid van curcuma beïnvloeden zijn afhankelijk van:

  1. Concentratie;
  2. Weefseldistributie;
  3. Metabolisme
  1. Concentratie van curcuma en zijn biologische beschikbaarheid

Een belangrijke overweging bij het gebruik van curcuma is te weten dat de bekende curcumine slecht wordt opgenomen door de darm. Bij de orale toediening van 1g/kg curcumine aan ratten werd er slechts een verwaarloosbare hoeveelheid curcumine teruggevonden in het bloedplasma. Dat blijkt ook uit verschillende andere onderzoeken. In een recente studie toonde Yang et al bijvoorbeeld aan dat toediening van 10 mg/kg curcumine resulteert in slechts 0,36 pg(picogram)/ml curcumine in het bloedserum.

Maar de studies tonen ook aan dat de wijze van toediening een belangrijke rol speelt bij het metabolisme van curcuma en de opname daarvan in het lichaam. Diverse dierlijke en klinische studies geven aan dat de concentraties van curcumine in bloedplasma, urine en perifere weefsels, indien al detecteerbaar, extreem laag zijn. Er zijn wel eenvoudige keukentrucs die je kunt gebruiken om de biologische beschikbaarheid van curcuma te verhogen, zoals het combineren van gezonde vetten met curcuma; curcuma is namelijk oplosbaar in vet. Maar het effect blijft ook dan toch nog klein. Je moet dan iedere dag veel gebruiken, zoals bijvoorbeeld mensen in India gewoon zijn te doen. Dat kan een verklaring zijn van het effect dat blijkt uit een studie gepubliceerd in 2000, waarbij wordt aangetoond dat Indiase mensen een 4,4 keer lager risico op dementie hebben dan Amerikanen van dezelfde leeftijd. In een andere studie onder 1.010 Aziaten van 60-93, presteerden degenen die veel curry aten beter op de Mini-Mental State Exam (MMSE) dan mensen die geen curry aten (maar dat komt o.a. ook door de peper).

  1. Weefseldistributie

Inname en distributie van curcumine door het lichaam wordt o.a. bepaald door de verschillende weefsels in het lichaam. Zo blijkt dat curcuma collageen en spiervezels makkelijker kleurt dan andere weefsels. Dat wijst op een sterkere affiniteit voor deze structuren. Dat verklaart misschien ook waarom het al eeuwenlang een medicinale rol speelt bij spieraandoeningen, verstuikingen en verwondingen. Anderzijds heeft Ryu et al. aangetoond dat wanneer je curcumine intraveneus toedient bij muizen, curcumine werd opgebouwd in de lever, de milt, de longen en de hersenen. Daarom zeggen veel auteurs dat curcumine een specifieke affiniteit heeft voor bepaalde weefsels.

  1. Metabolisme

Uit talrijke studies blijkt dat curcumine na orale toediening wordt omgezet in verschillende componenten. Daarom is het ook slecht biologisch opneembaar. Na inname ondergaat curcumine de volgende stofwisseling: naar curcumine glucuronide en curcumine sulfaat en dan naar tetrahydrocurcumine, hexahydrocurcumine, octahydrocurcumine en hexahydrocurcuminol. (zei afb.)

Lage biobeschikbaarheid van curcuma aanpakken

De vraag is: hoe kunnen we deze lage biobeschikbaarheid van curcuma aanpakken? De essentie van een werkzame curcumine is wanneer we de lage biologische beschikbaarheid van curcumine kunnen oplossen. Er zijn hiervoor verschillende manieren:

  1. Curcumine met zwarte peper (piperine);
  2. Curcumine fytosome gecomplexeerd met fosfatidylcholine (BCM-95);
  3. Curcumine nanodeeltjes (THERACURMIN).
  4. Hydroponics

Als één van de bovengenoemde verbeteringen niet wordt toegepast dan wordt er te weinig curcumine geabsorbeerd; zelfs doseringen tot 4000mg kunnen dan geheel inactief zijn.

Onderzoek werking

Curcumine wordt al lange tijd beschouwd als een belangrijke antioxidant, vooral vanwege de β-diketon-groep in zijn structuur. Uit onderzoek blijkt dat het belangrijkste mechanismen dat curcumine heeft het bevorderen van de remming van superoxide, waterstofperoxide en stikstofoxide radicalen is. Andere studies geven aan dat curcumine ook de activiteit verhoogt van vele antioxiderende enzymen zoals catalase, superoxide dismutase (SOD), glutathion peroxidase (GPx) en heem oxygenase-1 (OH-1).

De laatset jaren is er ook veel onderzoek gedaan naar de anticarcinogene eigenschappen van curcumine. De American Cancer Society zegt hierover: “Een groeiende hoeveelheid laboratoriumonderzoeken suggereert dat het kruid geelwortel een krachtige antikankerwerking bezit – en onderzoekers hebben veel menselijke proeven opgezet om uit te zoeken hoe krachtig het kan zijn.” Studies in het laboratorium op dieren tonen aan dat curcumine kan helpen om het lichaam preventie te bieden tegen het ontstaan van kanker en meer controle over de verspreiding of het doden van verschillende types kanker zoals metastaserend melanoom, mantelcellymfoom, multipel-myeloom en vergevorderde pancreaskanker.

Nog een eigenschap is dat het polyfenol curcumine mogelijk een rol speelt bij de bestrijding van overgewicht. Dat stellen onderzoekers van de Tufts University in Boston in het Journal of Nutrition vast.

Er zijn zoveel onderzoeken gedaan dat ze niet allemaal benoemd kunnen worden. Maar de tien belangrijkste ziektebeelden waar veel onderzoek naar gedaan is en waar veel informatie over te vinden is zijn de volgende:

  • Depressie en chronische stress;
  • Wonden en psoriasis;
  • Spieratrofie en spiertrauma;
  • Hart- en vaatziekten;
  • Kanker;
  • Ontstekingen;
  • Obesitas;
  • Reumatoïde artritis en osteoartritis;
  • Metabool syndroom ;

Conclusie

Het is belangrijk om te weten dat de overgrote meerderheid van de studies niet het specerij curcuma in zijn totaliteit heeft onderzocht maar voornamelijk een van de bestanddelen, namelijk curcumine. Het eten van alleen curcuma is niet erg effectief, maar het mengen van curcuma met vis, kokosolie, of extra vergine olijfolie verhoogt de absorptie tot zeven keer. Dus het gebruik van curcuma is zeker wel gezond. Maar de geconcentreerde curcumine als preparaat in de vorm van micellaire curcumine werkt nog 25 keer beter. Door het gebruik van Hydroponics kunnen we de hoeveelheid curcumine verhogen en mogelijk ook de biologische beschikbaarheid verbeteren.

Referenties

  • http://www.mdpi.com/1420-3049/21/3/264/htm
  • https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9619120
  • https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2834817/
  • In vitro mineral nutrition of Curcuma longa L. affects production of volatile compounds in rhizomes after transfer to the greenhouse. Rabia F. El-Hawaz, Mary H. Grace, Alan Janbey, Mary Ann Lila & Jeffrey W. Adelberg
  • http://repositorio.uem.br:8080/jspui/handle/1/1444